Geworteld in eeuwenoude tradities

Zorg in de laatste levensfase kent een eeuwenoude traditie. In de middeleeuwen waren er al ‘hospitia’ waar religieuzen terminale patiënten bijstonden. Het bieden van zoveel mogelijk kwaliteit van leven aan ongeneeslijk zieken en stervenden is van alle tijden. De mogelijkheden zijn tegenwoordig vele malen groter.

In onze maatschappij wordt ernaar gestreefd iedereen de laatste levensfase in eigen vertrouwde omgeving te laten verblijven. Ondanks de huidige zorgmogelijkheden voor thuis, kan er een moment aanbreken dat de eigen woning niet meer geschikt is voor intensieve verzorging of dat de zorg, alle inspanningen ten spijt, voor de familie en andere naasten te zwaar wordt. In dit geval kan een hospice een uitkomst bieden.

Een hospice is bedoeld voor mensen die eigenlijk in de thuissituatie willen sterven, maar dat door omstandigheden niet kunnen. In Hospice Holos kunnen volwassenen (vanaf 18 jaar, in overleg kan hiervan afgeweken worden) met een naar medisch inzicht levensverwachting van minder dan drie maanden, worden opgenomen. Ervan uitgaande dat onderzoek is afgerond, behandeling niet meer mogelijk is en ondanks extra inzet van thuiszorg of mantelzorg in de thuissituatie onvoldoende zorg kan worden geboden. Het hospice is een Bijna-Thuis-Huis. Dit betekent dat de zorg geboden wordt binnen een prettige, huiselijke sfeer. Hierbij staan rust, aandacht, welbevinden en een welkom voor naasten op de voorgrond. Een hospice staat dan ook voor de betrokkenheid en aandacht van een thuissituatie, gecombineerd met de kwaliteit van professionele zorg.